|
19 mahallesi ve 42 köyü bulunan
Karabük'ün nüfusunun 102.708' i şehir merkezinde,
14.680' i köylerde yaşamaktadır. Yüzölçümü 704
kilometrekare, denizden yüksekliği 280 m. dir. En önemli
akarsuyu Filyos Çayı, en önemli yükseltisi Keltepe (2000
m.)' dir. Yüksek yerlerde karasal iklim görülürken vadi
tabanlarında iklim nispeten yumuşaktır.
Karabük' ün ekonomisi demir-çelik sanayisine paralel
olarak gelişmiştir. Şehirde kurulu bulunan haddehane ve
dökümhaneler demir-çelik sanayinin diğer ürünleridir.
Böylece Karabük küçük bir yerleşim yeriyken süratli bir
şekilde gelişerek sanayileşme ve dolayısı ile de
kentleşme evrimini geçirmiştir. Son yıllarda il
ekonomisi çeşitlenmeye başlayarak tekstil, mermer, orman
ürünleri ve çimento sanayi kurulmuştur. Merkez ilçe
ekonomisi ağırlıklı olarak imalat sanayisine
dayanmaktadır.
KARABÜK ADININ
KAYNAĞI Karabük adını, üzerinde yaşadığı coğrafi
ortamdan almıştır. “Kara” ve “Bük” sözcükleri, kara
çalılık yer anlamında, Karabük adının oluşumuna
kaynaklık yapmıştır. Bu topluluklarda yaşayan Türkmen
toplulukları, Karabük cemaati adını bu biçimde
almışlardır. Türkiye’de 14 yer ve mevki adının bugün
Karabük şeklinde geçmesi, cemaatlerin bu topraklardan
diğer yerlere göç ettiği görüşünü
kuvvetlendirmektedir

Yüzölçümü 4.145 km² olan ve Karadeniz
Bölgesi’nin Batı Karadeniz Bölümü’nde yer alan Karabük
İli, 40° 57' ve 41° 34' Kuzey enlemleriyle 32° 04' ve
33° 06' Doğu boylamları arasında yer almaktadır.
Yüzölçümünün 4145 km² olup, kuzeyde Bartın (80 km.),
kuzeydoğu ve doğuda Kastamonu (120 km.), güneydoğuda
Çankırı (195 km.), güneybatıda Bolu (130 km.), batıda
Zonguldak (170 km.) illeriyle komşudur. Ankara’ya 230
km., İstanbul’a 400 km. uzaklıktadır. En önemli
akarsuyu Filyos Çayı olan Karabük'ün diğer önemli
akarsuları ise Araç, Soğanlı ve Eskipazar Çayları'dır.
İl merkezinin rakımı 278 metre, merkez ilçenin yüzölçümü
ise 704 km²'dir. İl'de coğrafi yapı engebeli olup büyük
düzlükler görülmemektedir. Vadi tabanlarında geniş
olmamakla birlikte tarıma müsait araziler bulunmaktadır.
Nüfusun büyük kısmı vadi tabanlarına yakın alanlarda
kümelenmiştir. İlçeler itibarıyla en önemli
yükseltiler; Merkez ilçede Keltepe (2000 m),
Eskipazar'da Hodulca Dağı (1700 m), Eflani'de Tepe Dağ
(1043 m), Ovacık'ta Kıraç Tepesi (1400 m), Safranbolu'da
Sarıçiçek Tepesi (1750 m) ve Yenice'de Keçikıran Tepesi
(1400 m) dir.
|
İl' in
Coğrafi Koordinatları |
Enlem |
Boylam |
|
Batı
( Danacısayyam Tepe ) |
41º
08'' |
32º
04'' |
|
Kuzey
( Bakırcılar Köyü ) |
41º
34'' |
33º
00'' |
|
Doğu
( Kuloğlu Köyü ) |
41º
22'' |
33º
06'' |
|
Güney
( Bulduk ) |
40º
57'' |
32º
52'' |
Karabük'ün toplam alanının 93.020 hektarını tarım
toprakları, 271.403 hektarını ormanlar, kalan kısmını
ise mera, yerleşim yeri ve diğer alanlar
oluşturmaktadır. Bu verilere göre İl'in % 65.48"i
ormanlarla kaplıdır.
Jeoloji Karabük’te III.
Jeolojik zamanda oluşan, kalkerli (kireçtaşı) araziler
geniş yer kaplar. Kireçtaşları arasına killi ve kumlu
tabakalar da bulunmaktadır. IV. Jeolojik zamanda (Kuvaterner),
Ovacık çevresindeki traverten alanı oluşmuştur. Vadiler,
kuvaternerde akarsuların gelişip, plato yüzeylerini
yarmasıyla oluşmuştur. Safranbolu ve Eflani çevresindeki
kalkerli arazi, metamorfizmaya (başkalaşım) zengin
mermer yatakları oluşmuştur. Eflani’de mermer dışında,
çakmak taşı ve kömür yatakları da bulunmaktadır.
Ovacık’ta bol miktarda alçı taşı bulunmakta, ara ara
gnays ve bazaltlara da rastlanmaktadır. Yenice’de
dolomit ve kuvarsit, Eflani’de kuvarsit yatakları
bulunmaktadır.
Yerşekilleri Karabük, etrafı
yüksek tepelerle çevrili, havza karakteri gösterir.
Ortalama, 250-500 m. yüksekliğe sahiptir. Kuzeyde dağlık
alanlardan kaynaklanan tali dereler, şehre doğru
taşıdıkları maddelerle alüvyal dolgu oluşturulmuştur.
Doğuda Safranbolu’ya doğru yükselti artarak 600 m.yi
bulur. Dağlar, Kuzey Anadolu Dağları’nın bir parçası
olduğundan kıvrımlı yapıdadır ve 2000 m. yüksekliği
geçmezler. Kuzeydeki, Sarıçiçek Tepesi (1750 m),
güneybatıdaki Aladağlar (1040 m.) doğudaki Bürnük Tepesi
(1143 m.) başlıca yüksekliklerdir. Eflani çevresi, küçük
akarsularla parçalanmış plato görünümündedir. Ortalama
yüksekliği 1130 m. olan Ovacık da vadilerle parçalanmış
plato ve düzlükler üzerinde bulunur. Yenice çevresinde
ise düzlük ve ovalık alan bulunmayıp, engebeli ve yüksek
bir araziye sahiptir. Karabük’te büyük düzlük ve ovalar
yoktur. Araç ve Soğanlı Çayları’nın kenarında küçük
düzlükler yer alır. Başlıcaları, Eskipazar Çayı’nın
Soğanlı Çayı’na karıştığı alandaki Cemal Ovası,
Eskipazar çevresindeki Hamamlı, Sadeyaka ovalarıdır.
Yaylalar Karabük’te çok
sayıda yayla vardır. Karabük, Eskipazar, Yenice arasında
kalan Sorkun Yaylası (1650 m.) başlıcalarındandır. Geniş
bir alana sahip, ormanlarla çevrili yaylada, doğa
yürüyüşü yapılmaktadır. Safranbolu kuzeyinde Uluyayla ve
Sarıçiçek Yaylası, Yenice çevresinde Göktepe Yaylası,
Ovacık çevresinde Bodoroğlu ve Karabük’ün çevresindeki
Dede Yaylası ve Avdan Yaylası önemlidir. Yaylalar
genellikle turizm amaçlı kullanılmaktadır. Yayla
şenlikleri ve doğa yürüyüşleri başlıcalarıdır.
Kanyonlar Doğal güzellikteki
yerşekillerinden kanyonlar, daha çok Safranbolu’da,
kalker (kireçtaşı) tabakalarının derin biçimde
yarılmasıyla oluşmuştur. Kanyonların başlıcaları;
İncekaya Kanyonu, Düzce (Kirpe) Kanyonu, Tokatlı ve
Sakaralan’dır. Ayrıca, Yenice’deki Şeker Çayı 6,5 km
uzunluğunda, kenarları dik ve yüksek olan Şeker Kanyonu
oluşturulmuştur.
Mağaralar Karabük’te ayrı bir
güzelliği olan, çok sayıda mağara bulunmaktadır.
Bunlardan önemli olanlarının başında, Bulak ve Hızar (Mencilis)
Mağaraları gelir. Bunlar, turizm değeri olan, karstik
oluşumlu mağaralardır.
Akarsular İlin,
en önemli akarsuyu, Filyos Irmağıdır. Bu ırmağın 2
önemli kolu olan Araç ve Soğanlı Çayları il
topraklarındaki önemli akarsulardır. Filyos Irmağı,
kaynaklandığı yerden, denize dökülünceye kadar değişik
isimler alır. Kaynaklandığı yerde Ulusu adıyla bilinen
akarsu, Gerede yakınlarında Gerede Suyu, Eskipazar
yakınlarında Soğanlı Çayı, Araç Çayı’yla birleştiğinde
Yenice Irmağı adını alır. Devrek Çayı’nı da alan akarsu
Filyos Irmağı adıyla Karadeniz’e dökülür. Irmak 288 km.
uzunluğundadır.
Göller Karabük’te büyük doğal göl
yoktur. Ovacık’ın kuzeyinde Şamlar Köyü yakınlarında
Karagöl adında bir krater gölü bulunmaktadır. Eflani’de
sulama amaçlı üç gölet yapılmıştır. Bunlar, Bostancılar,
Kadıköy, Ortakçılar göletleridir. Sulama dışında
buralarda olta balıkçılığı yapılmaktadır. Çevresindeki
orman güzelliğiyle beraber, mesire yeri olarak da
kullanılmaktadır. Ayrıca, Kastamonu yolu üzerinde,
Konarı Gölü adıyla küçük bir göl bulunmaktadır.
NÜFUS DURUMU
2000 Yılı Nüfus Sayımı sonuçlarına göre ;
İl’in Toplam Nüfusu
: 225.409 Şehir Nüfusu
: 157.756 Köy Nüfusu
: 67.653 Nüfus Yoğunluğu (Km²) : 54,38
Nüfus Dağılımı ve Yüzölçümleri
| |
Merkez |
Eflani |
Eskipazar |
Ovacık |
Safranbolu |
Yenice |
Toplam |
| Yüzölçümü (km²) |
704 |
536 |
657 |
393 |
1023 |
832 |
4145 |
| Toplam Nüfus |
116804 |
12270 |
16365 |
5455 |
47564 |
26951 |
225409 |
| Şehir Nüfusu |
100749 |
3897 |
8457 |
1728 |
31697 |
11228 |
157756 |
| Köy Nüfusu |
16055 |
8373 |
7908 |
3727 |
15867 |
15723 |
67653 |
| Nüfus Yoğunluğu |
165.9 |
22.8 |
24.9 |
13.8 |
46.4 |
32.3 |
54,3 |
2000 Yılı Nüfus Sayımı Sonuçları itibarıyla
nüfus, 1990 yılına göre % 7,68
azalmış, 1997 yılına göre ise % 1.86' lık bir gerileme
olmuştur.
|
İDARİ DURUM Karabük
ili merkez dahil; 6 ilçe, 2 belde, 274 köy ve 607 köy
altı yerleşim biriminden oluşmaktadır. Toplam ünite
sayısı ise 889'dir.
| İlçeler |
İle Uzaklığı Km. |
Belediye Sayısı |
Köy Sayısı |
Köy
Altı Yerleşim Birimi |
Toplam Ünite Sayısı |
Mahalle Sayısı |
Kuruluş Yılı |
| Merkez |
0 |
1 |
41 |
72 |
115 |
22 |
1953 |
| Eflani |
47 |
1 |
54 |
143 |
198 |
6 |
1953 |
| Eskipazar |
38 |
1 |
49 |
106 |
156 |
7 |
1945 |
| Ovacık |
47 |
1 |
42 |
76 |
119 |
1 |
1957 |
| Safranbolu |
8 |
2 |
55 |
119 |
176 |
25 |
1870 |
| Yenice |
30 |
2 |
33 |
91 |
125 |
17 |
1987 |
| Toplam |
- |
8 |
274 |
607 |
889 |
78 |
- |
İl yerleşim yönünden oldukça dağınık
durumdadır. Köyler genelde vadi tabanlarında, orman
alanlarının yakınında ve yol ağı boyunca
kurulmuştur. Merkez ilçe; 21 mahalle, 42 köy ve 72
köy altı yerleşim biriminden oluşmaktadır. Eflani ilçesi
ise 6 mahalle 54 köy ve 143 köy altı yerleşim biriminden
oluşmaktadır. 13 adet köy ilçenin kuzey kısmında derin
bir vadide yer alırken, kalan 41 köy; orta ve güney
kesimlerdeki yaylalarda kurulmuşlardır. Safranbolu
ilçesi ise 25 mahalle, 55 köy ve 119 köyaltı yerleşim
biriminden oluşmaktadır. Eskipazar
ilçesi; 5 mahalle 49 köy ve 106 köyaltı yerleşim
biriminden müteşekkil olup dağınık bir yapı arz
etmektedir. İlin en küçük ilçesi olan Ovacık'ta ise 1
mahalle, 42 köy ve 76 adet köy altı yerleşim birimi
bulunmaktadır. İl'in en yeni ilçesi olup son dönemlerde
önemli bir gelişme trendi yakalayan Yenice ise 18
mahalle 32 köy ve 91 köy altı yerleşim biriminden
oluşmaktadır.
İKLİM Batı Karadeniz
Bölümü’nde yer alan Karabük’te kısmen Karadeniz
ikliminin özellikleri görülmektedir. Yalnız Karabük,
kıyıdan içeride kaldığı için, Karadeniz’in nemli
havasından yeterince yararlanamamakta karasal iklimin
özellikleri daha ağır basmaktadır. Yıllık ortalama
sıcaklık, 13,2 °C’dir. Ocak ayı sıcaklık ortalaması, 2,6
°C, Temmuz ayı sıcaklık ortalaması 23.1 °C’dir. Şu ana
kadar ölçülen en düşük sıcaklık, 25 Ocak 1974’de -15,1
°C, en yüksek sıcaklık ise, 11 Ağustos 1970’de 44,1
°C’dir. Karabük’te ortalama yıllık sıcaklık farkı ise
20,5 °C’dir.
|
Karabük Meteoroloji İstasyon
Müdürlüğü’nün Ölçtüğü Ortalama
Değerler |
|
Yıllık Ortalama Sıcaklık |
13.5 °C |
|
En Yüksek Sıcaklık |
42,2 °C (19 Ağustos) |
|
En Düşük Sıcaklık |
-5 °C (26 Ocak) |
|
Yıllık Nispi Nem
Ortalaması |
%70,1 |
|
Yıllık Ort. Rüzgar Hızı,
Yönü |
0,6 m/sn, kuzeydoğu |
|
En Kuvvetli Rüzgarın Hızı ve
Yönü |
4 m/sn, güneybatı (29
Ocak) |
|
Yıllık Yağış Miktarı |
605,4 mm |
|
Donlu Günler Sayısı |
44 |
|
Yağışlı Günler Sayısı |
136 |
BİTKİ ÖRTÜSÜ
Dağların geniş yer kapladığı Karabük’te
ormanlar yaygındır. İlin yüzölçümünün % 60’ı ormanlarla
kaplıdır. Merkez İlçe, Safranbolu, Yenice, Eskipazar
ormanların gür olduğu alanlardır. Buralardaki yüksek
kesimler ormanlarla kaplıdır. Ağaç yetişme sınırının
üzerinde ise yüksek dağ çayırları yer almaktadır. İlin
en yüksek dağı olan Keltepe’de, 700-800 m.ye kadar
kızılçam, sonraki yükseltilerde göknar, temel ağaç
türleridir. 1700 m.ye kadar karışık ormanlar yer
alırken, bu yükseltiden sonra yüksek dağ çayırları
bulunur. Burada kekik ve adaçayı en çok göze çarpan
bitkidir. İl genelinde, karasal iklimin daha fazla
hissedildiği alanlarda meşe öne çıkmıştır. Eflani
çevresinde çayır ve otlaklar da geniş yer kaplar. Yenice
ormanları, çok sayıda ağaç türünü barındırır. Gökpınar
mevkiinde dört hektarlık alan “Açık Hava Orman Müzesi”
olarak belirlenmiştir. Yenice Irmağı vadisinde lokal bir
Akdeniz ikliminin mevcudiyeti buralarda ladin, sandal,
erguvan, menengiç gibi maki türlerinin yetişmesini
sağlar. Yenice ormanları ve Keltepe’de yaygın olarak
bulunan şimşir ve porsuk ayrı bir öneme sahiptir.
|
|